Hieronder een kort reisverslag met wat foto's:
Woensdag 12 mei
's ochtends om 7.45 uur afgesproken met mijn broer op Jachthaven Oranjeplaat. De Blinq, de elan 33 van mijn broer, ligt daar en gaat hem, mij en nog twee andere naar Ramsgate en weer terug brengen. Omdat we mee varen met een tocht, moeten we om 8.00 uur bij Watersport Vereniging Wolphaartsdijk zijn voor de schippersmeeting. Nadat we alle informatie hebben gekregen, vertrekken we voor het eerste deel van de tocht naar Oostende. Na eerst een stuk Veerse Meer te hebben bevaren, gaan we door de sluis van Veere het kanaal door Walcheren op. Doordat we met 12 andere schepen zijn, draaien de bruggen vlot voor ons en liggen we om 13.00 uur in de grote sluis van Vlissingen. Inmiddels is de wind aangetrokken tot een NO 5. Geen verkeerde richting, maar om in te slingeren best veel. In het kommetje achter de sluis een rif in het grootzeil en de genua gereefd gezet en gaan met die banaan!
De golfslag is vervelend; korte en stijle golven. We hebben de eerste twee uur de stroming ook nog in, maar we gaan als de brandweer. We varen gemiddeld toch een knoop of 6,5 a 7,5 over de grond. Niet verkeerd met de sterke stroming tegen.
Naarmate we verder richting Zeebrugge gaan, wordt de wind meer (NO 6) en de golfslag langer. Inmiddels ben ik wel ingeslingerd en kan me prima verplaatsen over het schip. Eten doen we maar even niet op zee, maar pas als we in Oostende zijn. Hier arriveren we omstreeks 17.30 uur. De wind is niet afgenomen en we liggen aan hogewal aan een schip vast. Van slapen komt niet veel omdat de fenders vreselijk veel lawaai maken en ik er ongeveer een halve meter naast lig...
Hier varen we op het Kanaal door Walcheren, voor Middelburg
De Blinq in de haven van Oostende. Cremekleurige zeilboot met blauwe lijn op de kajuit en blauwe fenders overboord.
Donderdag 13 mei
De dag van de echte oversteek! 's ochtends om 6.00 uur vertrekken we met 19 schepen uit de haven, maar we moeten wachten voordat we de voorhaven mogen verlaten. Er komt een ferry aan en die geven niet mee. Om 6.30 uur is het dan zover; we gaan met zijn allen de zee op, richting de shippinglines. Ieder schip vaart zijn eigen koers, ook wij. Ik heb de navigatie op me genomen en zet onder meer de koers uit.
We varen de eerste uren onder vol tuig en lopen lekker door. Helaas gaat de wind afnemen en rond de middag, als we bij de eerste shippingline zijn, kakt de wind echt in. Maar we kunnen gelukkig wel blijven zeilen.
Half de middag komt de engelse kust inzicht. Een fantastisch gezicht kan ik zeggen. YES WE MADE IT! De wind is inmiddels helemaal gaan liggen, maar de zon is wel gaan schijnen. Zo varen we de laatste 8 mijl op de motor en omstreeks 18.00 uur varen we de haven van Ramsgate binnen. Nadat we de Blinq in een box hebben geparkeerd is het tijd voor een welverdiend biertje. We verkennen 's avonds Ramsgate, zodat we morgen een beetje weten hoe en wat.
Engelse kust inzicht!
De haveningang van Ramsgate.
Vrijdag 14 mei
Vandaag blijven we in Ramsgate liggen. We gaan met zijn vieren "de stad" in. Gewoon lekker slenteren en mensen kijken. Niets moet, alles mag. 's avonds hebben we een barbeque die door de organisatie is geregeld bij de Royal Yachting Club. Erg gezellig allemaal. We horen dat we zaterdagmorgen vroeg weg gaan, heel vroeg wel te verstaan: 4.00 uur. Doen we dit niet, dan liggen we vast in de modder zoals we nu twee keer per dag voor een uurtje of wat doen. Wekker om 3.00 uur zegt de schipper.. . Oke, dan doen we dat maar.
De schipper gaat op tijd naar bed, maar de drie bemanningsleden gaan aan de borrel. Eerst in de kuip en als de tempratuur te koud wordt gaan we in de kajuit verder. Voor we het in de gaten hebben, is het al na twaalven... We vragen ons nog even af of we niet beter direct door kunnen gaan, maar besluiten toch om een schoonheidsslaapje te doen van net geen drie uurtjes.
Zaterdag 15 mei
De wekker gaat om 3.00 uur en de schipper is al eerste uit zijn hut en klaar om te gaan. De navigator als tweede. De matrozen hebben wat meer moeite met uit hun slaapzak te komen, maar dit lukt wel. Om 4.15 uur vertrekken we uit de haven, richting open zee. Het is nog aarde donker, dus varen we en op de aanwijzingen van de navigator en de lichten op de boeien. We varen tot een uurtje of 8 op de motor omdat de wind ons in de steek heeft gelaten. Na een ontbijd op zee met warme broodjes en koffie, gaan we de zeilen zetten. Er is namelijk wat wind gekomen. We komen overigens nog een marineschip tegen die op de loer ligt, althans, zo lijkt het. We varen richting de shippinglines, maar de wind is te zwak voor een goede snelheid dus moet de yanmar zijn werk doen. Rond een uurtje of 10.30 uur gaan we nog een poging ondernemen om te zeilen. Het grootzeil gaat op en de spinaker van ruim 70m2. De navigator gaat pannenkoeken bakken die overheerlijk zijn; met jam en slagroom. Intussen varen we met ongeveer 5.5 a 6 knopen richting Zeebrugge, ons einddoel van vandaag. Half de middag wordt het zicht minder en eind van de middag is het nog minder. We liggen inmiddels een mijl of 3 voor de haveningang van Zeebrugge en de spi gaat eraf en de yanmar weer aan. Rond 18.00 uur liggen we in de jachthaven van Zeebrugge.
Zonsopgang op de Noordzee.
Deze jongens kom je tegen in de shippinglines.
De haveningang van Zeebrugge.
Zondag 16 mei
Vandaag de laatste dag van onze tocht. Eindbestemming is thuishaven Oranjeplaat, Arnemuiden. We vertrekken omstreeks 10.00 uur en aangezien de wind uit de juiste richting komt en ongeveer met 4 bft waait is het perfect weer voor de spi. We besluiten om, als het lukt, onder spinaker langs de boulevard van Vlissingen te zeilen. Dit is spektakel omdat we de stroming mee hebben en dus vrij hard lopen en de boulevard vol is met mensen. De zon maakt het geheel af. Aan aandacht ontbreekt het niet... Aan het eind van de boulevard gaat de spi eraf en varen we rustig richting de sluis die ons weer op het kanaal door walcheren brengt. De tocht door het kanaal verloopt voorspoedig en rond 17.30 uur ligt de Blinq in haar box te wiegen.
De boulevard vanaf zee.
Dit schuimspoor komt van onze biertjes.... (of van het schroefwater van een zeeschip?)
Langs de Nolleplaat richting de boulevard.
Michieltje op de boulevard zwaait ons toe...
De stroomrafelingen voor de in- en uitgang voor loodsboten en de toegang tot de Michiel de Ruijterhaven.
We praten nog wat na in de kuip en ruimen intussen de boel op. We zijn het er allemaal over eens: volgend jaar gaan we weer. Het is een geslaagde tocht en het was ontzettend gezellig.
0 reacties:
Een reactie plaatsen